วันนี้ มีเรื่องเล่าเยอะนะ

 

วันเสาร์ 2 กันยายน 2549

 

เห็นคุณสามี เหี่ยว ๆ หง่อย ๆ ไงพิกล
ก็เลยพลั้งปากว่า “ไปออกรอบก็ได้นะ พี่”

พอได้ยิน ภรรยาพูดเยี่ยงนั้น

ก็เหมือนได้น้ำทิพย์ประโลม
ดีดดิ้น กระชุ่มกระชวยขึ้นมาทันที

  

* หลวมตัวจนได้ค่ะ

ไม่เป็นไร วันนี้กะว่าจะอยู่กะ ลูกพิม แบบเต็ม ๆ
เพราะจันทร์-ศุกร์มีเวลาให้ลูกน้อยมาก

(ตื่นมาให้นม ตอนตีสามอย่างเดียว)

 

ช่วงนี้ลูกพิม น่าฟัดมากกกกก

หอมกันทั้งวัน ยอมให้แม่หอมแต่โดยดี
หัวเราะยิ้มแย้ม

  

มันแปลกตรงนี้ค่ะ

พอจะหยิบกล้องมาถ่ายตอนลูกกำลังอารมณ์ดี

ลูกพิม คิ้วชนกันทุกที

ทำหน้าสงสัยตลอด ไม่ค่อยสู้กล้องเล้ยยยยยย

 

แล้วยุกยิกไปมา ทำเอาคนถ่ายส่ายกล้องตามไม่ทัน

 

* แอบสังเกตเวลาลูกกินนมขวด มักจะเอามือมาช่วยจับ

หรือบางที กินนมแม่ มืออีกข้าง ต้องเอามาช่วย บีบๆๆๆๆ

 

วันนี้ผ่านไปได้ด้วยดีค่ะ พี่เลี้ยงไม่ต้องมาช่วยเท่าไหร่
บ่าย ๆ คุณสามีก็กลับ มาถึงก็หลับไปพร้อมกับลูก

 

....................

อาทิตย์ 3 กันยายน 2549

 

คุณสามี ชวนไปสวนรถไฟ
”จะดีหรอพี่ ลูกพิม เล็กไปหรือเปล่า”

สรุปก็ไปสวนรถไฟกัน พ่อแม่ลูก

 

* เป็นครั้งแรกที่ออกไปด้วยกันสามคนนะเนี่ย..ตื่นเต้น ๆๆๆ

 

ไปถึงสวนรถไฟ ก็สายแล้ว แดดแรงมากก เราเองดันลืมร่ม
รีบเอาหมวกมาใส่ให้ลูกแล้ว รีบ ๆๆ เดินเข้าไปที่ร่ม

 

ลูกพิมให้ความร่วมมืออย่างดี
เข็นรถเข็นได้สักพัก

ก็ร้องให้อุ้ม

 

อากาศที่สวนรถไฟดีมาก แม้จะมีแดดแรงแต่พอในที่ร่ม
ลมเย็นสบาย แต่ที่ไม่สบาย คงเป็นดิฉันค่ะ

เพราะอยู่ดี ๆ ลูกพิมก็ไม่กินนมขวด หันเข้าหานมแม่ และร้อง ๆๆๆ ตลอด

จนเราจำใจ เปิดนม (อายนะเนีย) ให้คุณสามีบังให้

คุณลูกก็ดูดดดดดดๆๆ แบบแรงมั๊กๆๆ ประมาณ 1 ชม.
ตะคริวกินค่ะ

  

พอได้นม ก็สบายใจยิ้มแย้มต่อ

.......................

พ่อแม่เริ่มหิวค่ะ ทำไงดี
ก็เลยไปซื้อหมูปิ้งมาประทังกันก่อน

สักพักก็กลับค่ะ

 

เราเอ่ยปากชวนคุณสามีไปดูคอนโดที่ซื้อไว้ ให้คนเช่า
ว่าป่านนี้ เค้าหาคนเช่าได้หรือยัง

 

อันนี้ขอเล่าย้อนนิดนึง

 

คุณสามีและดิฉัน ซื้อคอนโด ไว้ 1 ห้อง แถว ๆ รังสิตคลอง 1
ซื้อทิ้งเอาไว้เฉยๆ กะให้คนเช่า โดยคนที่หาคนเช่าให้ คือคนดูแลตึก

หากคนดูแลตึก หาคนเช่าได้ เราก็จะให้สินน้ำใจ โดยให้ค่าเช่า 1 เดือน

 

เมื่อประมาณ เดือนมีนา คนดูแลบอกว่า คนเก่าออกไปแล้ว ยังหาใครมาเช่าไม่ได้

แต่เราไม่ค่อยเชื่อใจคนดูแลคนนี้เลย เพราะค่าเช่างวดก่อน ๆ กว่าจะโอนก็ 2-3 เดือนโอนครั้ง
ไม่ค่อยตรงเวลา

เราสงสัยว่า คนนี้ เค้าจะหาคนมาเช่าและมุบมิบเก็บค่าเช่าเอง

พอเราจอดรถเดินไปถึง She เห็นเราสองคน
ก็แสดงอาการตกใจนิดนึง
รีบพูดว่า
“แหม..มาพอดี พี่กำลังจะโทรไปหาวันจันทร์ว่าได้คนเช่าแล้ว”

แล้วก็ทำหน้าเนียน ๆ ชวนคุยเรื่องโน้นเรื่องนี้

 

เรารู้ทัน อยากจะพูดออกไป แต่คุณสามี สั่นหัว บอกเป็นนัยว่าอย่า

..................

พอถึงในรถ คุณสามีก็บอกว่า เออ ปล่อยเค้าไป
งวดนี้ถือว่าเราผิดด้วย ที่ไม่ค่อยได้มาดูแล
และที่สำคัญ เรายังต้องอาศัยเค้าหาคนด้วย

 

เจ็บใจไงพิกล ไม่รู้ว่า มันโกงไปกี่เดือน..

…………..

กันลืม

* เตรียมแผนการว่าจะพาลูกไปเที่ยวต่างจังหวัดล่ะ

* พัฒนาการของลูกพิม ค่อย ๆ เป็นไปตามระบบ ไม่มีอะไรผิดแปลก แค่นี้ก็ดีใจแล้ว

* วันทำงาน : ลูกพิมจะตื่นเช้า (ตีห้า) พร้อมพ่อกับแม่  แล้วคอยส่งขึ้นรถ ถึงจะกินนมและหลับต่อ

วันหยุด : ลูกจะตื่นสาย (แปดโมง) ตื่นมาก็จะทำเสียงปลุกให้แม่ตื่น

 

 

ปิดท้ายด้วยภาพนี้ค่ะ

 
ไม่รู้ว่าเป็นแม่ที่ประหลาดหรือเปล่า
ชอบเวลาที่ลูกทำหน้าแบบนี้
เหอๆ