"ชอบจริง ๆ ท่าโล้ดโผนเนี่ย"

มีเวลาปุ๊บก็พยายามจะแวะมา Up ไดอารี่นะ
* เมื่อคืนฝันไม่ค่อยดีเลย
เฮ้อ...คงเป็นเพราะจิตใต้สำนึกเราที่รู้สึกผิดแน่เลย ตั้งแต่มีลูกเนี่ย ไม่ค่อยได้แวะเวียน
ไปดูแลครอบครัวตัวเองเล้ย แย่จริง
ต้องให้ลงตัวกว่านี้หน่อย

 
"แม่อย่าเอาหน้าใหญ่ ๆ มาเบียดหนูดิ"

กลางคืนของวันอาทิตย์
ลูกพิมดิ้นดุ๊กดิ๊ก
พ่อกันแม่ตื่นมา
ได้ยินเสียงคุณลูกดูดนิ้วจ๊วบบๆๆ
(คิดดูว่าดูดดังแค่ไหน)

 
"หอมเบา ๆ หน่อย....หนูเจ็บน้า..."

ก็เลยอุ้มกันมาเปลี่ยนผ้าอ้อม
แล้วก็ชงนม
ลูกพิมนอนหม่ำสบายใจ ^^

แล้วคุณสามีก็พูดขึ้นว่า

"เก๋ ทำไมลูกตาบวม"
เออ จริงด้วยอ่ะ
วินิจฉัยแล้ว คงมาจากลูกพิมชอบขยี้ตา
ชอบเอานิ้วไปจิ้ม ๆ สำรวจตาตัวเอง
สงสัยจะใช้แรงเยอะไปนิ้ด
เลยทำให้ตาบวม

* แต่พอตอนเช้ามาก็ดีขึ้นนะ
ไม่บวมล่ะ

....................

 
^__^

 
"น้ำลายย้อยเชียวลูกแม่"

* ไม่ยอมเรออีกต่างหาก
เฮ้อ ! เหนื่อยกับการจับเรอจริงๆ

ตอนตีสามลูกสาวตื่นอีกรอบ
หม่ำนมหมดเกลี้ยง

  
"ลูกเถิกของแม่"

ก่อนไปทำงานก็ได้กอด ๆ ลูกหอม ๆ
ขอกำลังใจก่อนไปทำงานทุกวัน

^^ รู้สึกดีนะ

.................

กันลืม

* คุณแม่สามี พยายามไม่ให้ลูกพิมดูดนิ้ว
แต่เมื่อเช้าเราพูดกับลูกว่า ดูดไปเลยลูก
ใครจะว่าไงก็ช่าง ฉันจะพูดแบบนี้ทุกวัน

* เอารูปมาลงเพิ่มนะ