* เซ็งเป็ดอย่างแรง Up ไปเกือบจบ หายไปซะงั้น เฮ้อ..เอาใหม่ อาจจะไม่ได้อารมณ์เหมือนเก่านะเนี่ย
กริ๊ดดดด
* วันหยุดหมดไปล่ะ 2 วัน
เสาร์ 9 ธันวาคม 2549
เราสามคน ตื่นกันสายค่ะ เกือบจะเจ็ดโมงครึ่ง
สิ่งที่ทำประจำ ก็คือ คุณพ่ออุ้มลูกพิมไปเดินเล่น
นังแม่ก็ รีบอาบน้ำไปตีมือ อุ้มลูกต่อจากคุณพ่อ
วันนี้อยู่บ้านเล่นกับลูกทั้งวัน
^^
พอลูกหลับก็หันมาเก็บเสื้อผ้าลูกพิม
จัดเรียงเป็นชุด ๆ
เพราะสังเกตุหลายครั้งแล้ว
พี่เลี้ยงไม่ค่อยเลือกเสื้อผ้าให้ลูกพิม
แบบเป็นชุด ๆ ใส่ปนกันไปหมด
ชุดไปเที่ยวใส่เป็นชุดนอนมั่ง
ไม่ได้ค่ะ นังแม่ต้องจัดการให้ดูดีนิสสสนึง
จริง ๆ แล้วลูกพิม เลี้ยงไม่ยากนะคะ
เป็นไปตามวัยค่ะ โตขึ้น เริ่มเดาความต้องการ
ของลูกได้บ้าง
มีแต่เรื่องหม่ำนมเนี่ยล่ะ ที่ถอนหายใจกันทุกครั้ง
นอนหม่ำดี ๆ ได้ไม่นานก็ไม่เอาล่ะ
ต้องอุ้มหม่ำ
แต่เดี๋ยวนี้ ลีลาเยอะ Advance เพิ่มขึ้น
อุ้มหม่ำไม่พอ ต้องอุ้มเดินหม่ำค่ะ
ปวดหัวไหล่มากกก อยากไปนวด
แต่เอาเวลามาอยู่กับลูกดีกว่า
จริงๆ แล้ววันนี้คุณสามี
เอ่ยปากว่าให้เราไปดูหนังไป Shopping อะไรก็ได้
จริง ๆก็กะว่าจะไปค่ะ
แต่พอได้อยู่กับลูกพิม ก็เลยเพลิน พาลไม่ไปไหน
นอนเล่นกับลูกดีกว่า ^^
อาทิตย์ 10 ธันวาคม 2549
วันนี้ลูกพิมมาแปลก
ตื่นตอนตี่สี่ครึ่ง(จากที่หลับไปตอน หนึ่งทุ่ม)
ตื่นมาก็ง๊องแง๊ง ชงนมให้หม่ำก็ไม่หาย
ทำไมดี เปลี่ยนผ้าอ้อมแล้วกัน
เท่านั้นล่ะ ยิ้มแป้นเหมือนจะบอกแม่ว่า
"ถูกต้องนะค๊า...พิมอยากเปลี่ยนผ้าอ้อม"
^^
โอเค หม่ำนมได้ล่ะ กอดๆ กล่อมๆ กันไปก็หลับ
แต่ลูกพิมหลับแป๊บเดียว หกโมงครึ่งก็ตื่น
นังแม่ไม่ไหวค่ะ เวียนหัวอย่างแรง อยากอาเจียน
คุณพ่อเลยจัดการพาลูกไปเดินเล่น
นังแม่นอนต่อถึงเกือบเจ็ดโมงครึ่ง
* ได้อยู่กับลูกแล้วเห็นพัฒนาการของเค้าทำให้เรารู้สึกดีจัง ลูกพิม เริ่มรู้จักโผหาให้คนที่พอใจอยากให้อุ้ม
แต่พิเศษหน่อยกับคุณพ่อ จะตีมือขึ้นลงเร็ว ๆ แรง ๆ
(ไม่เจ็บหรือไงลูก) เพื่อจะให้พ่ออุ้ม
บ่าย ๆ ออกไปวิลล่ามาร์เก็ต (อีกแล้ว)
คุณพ่อลูกพิม เค้าอยากจะไปซื้อผัก
มาทำซุปให้ลูกสาวเค้า
ไปยังไม่ถึงไหน ลูกพิมก็หลับในรถค่ะ สงสัยแอร์จะเย็นคุณพ่อก็เปิดเพลงบรรเลงกล่อมให้อีก
เห็นลูกพิมหลับได้ที คุณสามีชวนหม่ำ เอสแอนด์พี
ยังไม่อิ่มดีลูกสาวก็ตื่นร้องให้อุ้มค่ะ
* นั่งหม่ำอยู่ดี ๆ เจ้าคอนแทคเลนส์ดันหลุดตอนขยี้ตา
ตอนแรกนึกว่าอาจจะพับอยู่ในเปลือกตา ไปแหกตาดูในห้องน้ำ (จนตาเจ็บ) ก็ไม่เจอ
เลยมีตาข้างเดียว ต้องส่งลูกให้คุณพ่อเค้าอุ้ม
............
แต่ไหน ๆ ก็เอารถเข็นมาแล้ว
(ซื้อมาใช้ได้นับครั้ง_เพราะคุณสามีชอบอุ้ม)
ลูกสาวไม่ค่อยจะยอมนั่ง แต่ไม่พ้นฝีมือนังแม่ค่ะ
ยอมนั่ง แล้วก็หัวเราะเสียงดังไปตลอดทางค่ะ
^^" แต่คนหยอกนี่ซิ เหนื่อยชะมัด
ต้องแวะโลตัสอีกรอบ ไปซื้อคอนแทค
ซื้อขนมอีกนิดหน่อยที่ Lotus (โอ๊ยยย มีแต่ซื้อ ๆๆๆ)
ถึงบ้านคุณลูกก็หลับอีกรอบ
ตื่นมาหม่ำซุปเห็ดหอมกับแครอท
หมดถ้วยพร้อมกับยิ้มบาน ๆ กว้าง ๆ
ของคุณพ่อที่เป็นคนทำซุป
..............
กันลืม
* นั่ง Up ไดฯอยู่ เห็นลูกขยับตัว
เลยรีบเข้าไปกอด รีบมากเกิน เผลอไปเหยียบขาลูก
ลูกร้องจ๊ากกกกก เราก็ร้องจ๊ากกก
สามีก็ร้องจ๊ากกกก
แต่ไม่ได้เหยียบเต็ม ๆ นะคะ
พอโดนก็รีบชักออก Y_Y
จุ๊บ ๆ ขอโทษลูกแล้วค่ะ
แต่คุณสามีบ่นๆๆๆๆๆๆๆๆ
แหม หยั่งกะไม่เคยทำให้ลูกเจ็บ
Y_Y คงไม่เป็นไรมากเนอะ ไม่งั้นคงร้องไม่หยุดแล้วล่ะ
เอิ๊กกกก
* เบื่อแม่สามีอย่างแรงค่ะ
เมื่อไหร่จะถึงวันของกุบ้างงงงงง... กริ๊ดดดดด
แอบโชว์พุงนิด ๆ ^^
เอ๊ะ .. ทำอะไรจ๊ะ
หนูกะลังชิมรสชาติใหม่ ๆ อยู่ค่ะ
อี๊ๆๆๆ หนูหม่ำนิ้วเท้าหรอลูก
แม่จะโวยวายไปทำไมอ่ะ
อร่อยจะตาย
^^"
